![](https://www.hpdetijd.nl/wp-content/uploads/2024/06/Scherm%C2%ADafbeelding-2024-06-12-om-13.33.38-930x465.png)
Broeinest
Pascale Ferran brengt overspel, oorlog en het verkrampte milieu van Lady Chatterley op een krachtige manier in beeld.
De roman Lady Chatterley’s Lover van de Britse schrijver D.H. Lawrence ontleent een belangrijk deel van zijn faam aan een rechtszaak. Uitgeverij Penguin publiceerde het boek in 1960 in Groot-Brittannië – 32 jaar na voltooiing – en werd prompt voor het gerecht gedaagd op basis van een recent aangenomen obsceniteitswet. Nadat een handvol prominente schrijvers had betoogd dat de expliciet beschreven seksscènes een functioneel onderdeel van het verhaal vormden en dat het boek grote literaire waarde had, vonniste de rechtbank dat er geen verbod nodig was. Mede door deze cause célèbre en de nasleep ervan (in Australië bleef de roman niet alleen verboden, maar strekte de ban zich zelfs uit tot een boek dat óver de rechtszaak was geschreven) groeide Lady Chatterley’s Lover uit tot een van de beroemdste boeken van de twintigste eeuw.
Geen wonder dat filmmakers zich gretig stortten op de amoureuze avonturen die mevrouw Chatterley op haar landgoed beleefde met de boswachter. Op de filmsite IMDB trof ik zes films die rechtstreeks aan de roman zijn ontleend, waaronder bewerkingen in een Italiaanse en een Japanse setting. Over de rechtszaak werd recentelijk nog een film gemaakt (The Chatterley Affair) en dan zijn er nog een dozijn films (doorgaans van erotische dan wel softpornografische aard) die weinig of niets met het boek te maken hebben, maar waarin uit commerciële overwegingen aan de naam Chatterley wordt gerefereerd.
Paywall
Wilt u dit artikel lezen? Word abonnee, vanaf slechts 5 euro per maand.
Lees onbeperkt premium artikelen met een digitaal abonnement.
Kies een lidmaatschap