![](https://www.hpdetijd.nl/wp-content/uploads/2024/06/Scherm%C2%ADafbeelding-2024-06-12-om-13.33.38-930x465.png)
Brieven
De redactie verwelkomt ingezonden brieven, maar behoudt zich het recht voor deze te redigeren. Vermeld altijd uw adres, ook wanneer u e-mailt.
Vrouw (2)
In het artikel ‘En, vrouwen… tevreden?’ (HP/De Tijd, 14 juli) schrijft Beatrijs Ritsema: “De laatste lijn wordt nog steeds manhaftig door de overheid gepropageerd met websites en SIRE-aanbevelingen over de man die meer moet doen dan op zondag het vlees aansnijden.” (–)
Ten eerste: SIRE is geen overheid, maar een onafhankelijke stichting (zie hieronder). Ten tweede: De campagne ‘Wie is toch die man die op zondag het vlees komt snijden?’ dateert uit 1998. Dus bepaald niet actueel, maar wel met veel impact blijkbaar.
SIRE is een onafhankelijke stichting, ontstaan in 1967 vanuit de behoefte van de communicatiebranche een bijdrage te leveren aan een vitale, betrokken en verantwoordelijke samenleving. SIRE stelt zich ten doel onderbelichte maatschappelijke onderwerpen publiekelijk aan de orde te stellen, bespreekbaar te maken en te agenderen bij burgers, opinieleiders en besluitvormers. Zij doet dit door het inzetten van multimediale, ideële campagnes, zoals recent ‘Digitaal Pesten’, ‘Kort Lontje’, ‘Overgewicht bij kinderen’ et cetera.
Abboneer op een lidmaadschap
![](https://www.hpdetijd.nl/wp-content/uploads/2024/05/Scherm%C2%ADafbeelding-2024-05-17-om-14.52.48-680x841.png)
Flinke korting op een digitaal jaarabonnement
Sluit nu voordelig een abonnement af en maak kennis met de journalistieke kracht van HP/De Tijd. (Op elk moment opzegbaar.)
Word abonneeAlle campagnes komen gratis tot stand en worden gratis geplaatst en uitgezonden door de belangeloze medewerking van de communicatie- en mediabranche. SIRE heeft geen banden met de overheid of andere organisaties. Alle informatie staat op onze site: www.sire.nl.
Adri de Vries, directeur Stichting
Ideële Reclame (SIRE), Amsterdam
Vrouw (3)
Wat een aardig artikel van Annemarie
Oster, uit het hart gegrepen. Opvallend is dat haar tien leukste vrouwen (bekende weliswaar, want er zijn ook heel veel leuke onbekende vrouwen) allemaal iets natuurlijks hebben, geen vrouwen die menen met een mooi gezicht en dure kleding indruk te maken, zoals de Breukhovens, Borsatootjes, De Mollen, Birgit en Katja en andere poppen. Ordinaire eenheidshoofden!
Inderdaad, al die vrouwen met die erretjes zoals Astrid Joosten en meisje Geel van de NCRV. Leuk om naar te kijken, maar daar is het ook mee gezegd. Geen persoonlijkheid. Ik erger me vreselijk aan die erretjes. Dat is toch geen Nederlands? Geef mij maar Jeltje van Nieuwenhoven.
Ayaan Hirsi Ali Magan et cetera zou ik overigens níet een van de leukste vrouwen vinden. Zij valt in de categorie van spraakmakende vrouwen, evenals Rita Verdonk. Ik ben het met geen van beide vrouwen eens, maar het zijn wel vrouwen met lef. Ze zijn nergens bang voor.
Krijgen we van Oster ook nog de tien leukste bekende mannen van Nederland?
P.K. Luiting, De Bilt
Vrouw (4)
Toe maar! Een dubbeldik zomernummer over De Vrouw. Met als thema ‘Vrouwen zijn bevrijd, maar wat nu?’
Hoezo: ‘wat nu’? Benieuwd wat HP/De Tijd hierover te melden heeft. In ‘Vooraf’ wordt de toon gezet: “Wat u hier aantreft, bevat niet het vertrouwde gesomber over vrouwen en hun droevige lot.”
Wat dan wel? Bestaat het lot van de moderne vrouw uit shoppen bij Douglas, uitgebreid lezen, internetdaten of naakt poseren? In elk geval meent HP/De Tijd dat deze onderwerpen een relatie hebben met ‘de bevrijding’ van ‘de vrouw’.
Vijf pagina’s in het dubbeldikke zomernummer zijn gewijd aan een artikel over drie vrouwen in verschillende posities. Werkend-met-kinderen, niet-werkend-met-kinderen en werkend-zonder-kinderen.
Ooit een verhaal gebracht over mannen in vergelijkbare posities? Met een bevrijde vrouw aan hun zijde hoeven zij niet langer vijf dagen per week hun dagen te slijten op kantoor. De man van nu is vrij om zijn blik te verruimen. Ook hij hoeft niet langer te voldoen aan vooroorlogse ideaalbeelden.
Maar volgens HP/De Tijd willen mannen – helaas voor de vrouwen – ook anno 2006 maar één ding: carrière maken. Het blijkt uit die ene vraag aan Agnes Jongerius in het dubbeldikke zomernummer: “Vindt u dat vrouwen te veel willen? Én een glansrijke carrière, én kinderen, en dat alles rond het 35ste jaar?”
Beste redactie. Stel die vraag aan de man van nu. En kom dan met een dubbeldik herfstnummer.
Karin Mulder, Arnhem